Conjugaison du verbe accoutumer
- Anlam
- to accustom
Çekim modeli: aimer.
aimer gibi çekilen fiiller
Indicatif
Présent
Şimdi ve alışkanlıklar: je parle. Genel doğrular da.
| je | j'accoutume |
|---|---|
| tu | tu accoutumes |
| il / elle | il accoutume |
| nous | nous accoutumons |
| vous | vous accoutumez |
| ils / elles | ils accoutument |
Passé composé
Bitmiş eylem, günlük geçmiş: j’ai parlé, je suis allé.
| je | j'ai accoutumé |
|---|---|
| tu | tu as accoutumé |
| il / elle | il a accoutumé |
| nous | nous avons accoutumé |
| vous | vous avez accoutumé |
| ils / elles | ils ont accoutumé |
Imparfait
Fon, betimleme ve tekrarlanan geçmiş eylemler: je parlais.
| je | j'accoutumais |
|---|---|
| tu | tu accoutumais |
| il / elle | il accoutumait |
| nous | nous accoutumions |
| vous | vous accoutumiez |
| ils / elles | ils accoutumaient |
Plus-que-parfait
Başka bir geçmiş eylemden önceki eylem: j’avais parlé.
| je | j'avais accoutumé |
|---|---|
| tu | tu avais accoutumé |
| il / elle | il avait accoutumé |
| nous | nous avions accoutumé |
| vous | vous aviez accoutumé |
| ils / elles | ils avaient accoutumé |
Passé simple
Hikâye ve roman geçmişi: il parla. Konuşmada nadir.
| je | j'accoutumai |
|---|---|
| tu | tu accoutumas |
| il / elle | il accoutuma |
| nous | nous accoutumâmes |
| vous | vous accoutumâtes |
| ils / elles | ils accoutumèrent |
Passé antérieur
Edebî: bir passé simple’den hemen önceki eylem: quand il eut parlé.
| je | j'eus accoutumé |
|---|---|
| tu | tu eus accoutumé |
| il / elle | il eut accoutumé |
| nous | nous eûmes accoutumé |
| vous | vous eûtes accoutumé |
| ils / elles | ils eurent accoutumé |
Futur simple
Olacak olan: je parlerai. Kibar emirler de.
| je | j'accoutumerai |
|---|---|
| tu | tu accoutumeras |
| il / elle | il accoutumera |
| nous | nous accoutumerons |
| vous | vous accoutumerez |
| ils / elles | ils accoutumeront |
Futur antérieur
Başka bir gelecek eylemden önce biten eylem: j’aurai parlé.
| je | j'aurai accoutumé |
|---|---|
| tu | tu auras accoutumé |
| il / elle | il aura accoutumé |
| nous | nous aurons accoutumé |
| vous | vous aurez accoutumé |
| ils / elles | ils auront accoutumé |
Subjonctif
Présent
que’den sonra; istek, kuşku ve zorunlulukta: il faut que je parle.
| je | que j'accoutume |
|---|---|
| tu | que tu accoutumes |
| il / elle | qu'il accoutume |
| nous | que nous accoutumions |
| vous | que vous accoutumiez |
| ils / elles | qu'ils accoutument |
Passé
Bitmiş bir eylemin subjonctif’i: il faut que j’aie parlé.
| je | que j'aie accoutumé |
|---|---|
| tu | que tu aies accoutumé |
| il / elle | qu'il ait accoutumé |
| nous | que nous ayons accoutumé |
| vous | que vous ayez accoutumé |
| ils / elles | qu'ils aient accoutumé |
Imparfait
Edebî subjonctif: il fallait qu’il parlât.
| je | que j'accoutumasse |
|---|---|
| tu | que tu accoutumasses |
| il / elle | qu'il accoutumât |
| nous | que nous accoutumassions |
| vous | que vous accoutumassiez |
| ils / elles | qu'ils accoutumassent |
Plus-que-parfait
Edebî subjonctif, başka bir geçmiş eylemden önce: qu’il eût parlé.
| je | que j'eusse accoutumé |
|---|---|
| tu | que tu eusses accoutumé |
| il / elle | qu'il eût accoutumé |
| nous | que nous eussions accoutumé |
| vous | que vous eussiez accoutumé |
| ils / elles | qu'ils eussent accoutumé |
Conditionnel
Présent
Kibarlık, istek ve « si » cümleleri: je parlerais.
| je | j'accoutumerais |
|---|---|
| tu | tu accoutumerais |
| il / elle | il accoutumerait |
| nous | nous accoutumerions |
| vous | vous accoutumeriez |
| ils / elles | ils accoutumeraient |
Passé première forme
Olabilecek olan: j’aurais parlé.
| je | j'aurais accoutumé |
|---|---|
| tu | tu aurais accoutumé |
| il / elle | il aurait accoutumé |
| nous | nous aurions accoutumé |
| vous | vous auriez accoutumé |
| ils / elles | ils auraient accoutumé |
Passé deuxième forme
Aynısının edebî biçimi: j’eusse parlé.
| je | j'eusse accoutumé |
|---|---|
| tu | tu eusses accoutumé |
| il / elle | il eût accoutumé |
| nous | nous eussions accoutumé |
| vous | vous eussiez accoutumé |
| ils / elles | ils eussent accoutumé |
Impératif
Présent
Emir ve öğüt: parle ! parlons ! parlez !
| tu | accoutume |
|---|---|
| nous | accoutumons |
| vous | accoutumez |
Passé
Bir ana kadar bitirmiş olma emri: aie parlé avant midi.
| tu | aie accoutumé |
|---|---|
| nous | ayons accoutumé |
| vous | ayez accoutumé |
Participe
Présent
-ant biçimi: eylemleri betimler ya da bağlar: en parlant, parlant.
| accoutumant |
Passé
Birleşik zamanlarda ve sıfat olarak kullanılır; cins ve sayıda uyum gösterir.
| masc. sg. | accoutumé |
|---|---|
| fém. sg. | accoutumée |
| masc. pl. | accoutumés |
| fém. pl. | accoutumées |
Passé composé
Bir şeyi yapmış olarak: ayant parlé.
| ayant accoutumé |
Infinitif
Présent
Sözlük biçimi ve başka bir fiilden sonra: je veux parler.
| accoutumer |
Passé
Yapmış olmak: après avoir parlé.
| avoir accoutumé |
Gérondif
Présent
Yaparken ya da yaparak: en parlant.
| en accoutumant |
Passé
Yaptıktan sonra: en ayant parlé.
| en ayant accoutumé |
Tournures
Futur proche
aller ile yakın gelecek: je vais parler.
| je | je vais accoutumer |
|---|---|
| tu | tu vas accoutumer |
| il / elle | il va accoutumer |
| nous | nous allons accoutumer |
| vous | vous allez accoutumer |
| ils / elles | ils vont accoutumer |
Passé récent
venir de ile yakın geçmiş: je viens de parler.
| je | je viens d'accoutumer |
|---|---|
| tu | tu viens d'accoutumer |
| il / elle | il vient d'accoutumer |
| nous | nous venons d'accoutumer |
| vous | vous venez d'accoutumer |
| ils / elles | ils viennent d'accoutumer |
Ses, varsa tarayıcının yerel Fransızca sesini kullanır.
S’entraîner
Conditionnel · Passé première forme
nous
